Definicja i cel
Wielokrotne dobieranie wielkości pozycji (Multiple Position Sizing) to podejście do doboru wielkości pozycji stosowane wtedy, gdy konto może mieć jednocześnie wiele transakcji forex. Zamiast dobierać rozmiar każdej transakcji tak, jakby była jedyną, metoda ma na celu kontrolowanie tego, jak połączony zestaw pozycji wpływa na ekspozycję. Celem jest utrzymanie łącznego ryzyka zgodnego z planem, jednocześnie pozwalając, aby różne transakcje miały różne rozmiary.
W praktyce „ekspozycja” może oznaczać kilka rzeczy: potencjalną stratę, jeśli ceny pójdą przeciwko tobie, wrażliwość na ruch ceny (często powiązaną z wartością pipsa) albo koncentrację w jednym kierunku lub w jednym skorelowanym czynniku rynkowym. To, którego znaczenia używasz, ma znaczenie i powinno zostać wskazane jako założenie.
Jak to działa (stabilna mechanika)
Typowy przebieg mechaniki jest następujący:
- Wybierz podstawę ryzyka: typowe wybory to „ryzyko na transakcję” oraz „ryzyko na konto”. Przy wielu pozycjach „ryzyko na konto” często jest bardziej spójne, ponieważ wprost odnosi się do łącznego efektu.
- Zdefiniuj jednostkę pomiaru: wiele metod doboru wielkości pozycji wiąże rozmiar pozycji z odległością stop lub inną granicą, przy której wyliczana jest estymowana strata. Zakładasz konkretną odległość stop (w pipsach lub w cenie), aby przeliczyć ryzyko na jednostki.
- Przypisz wkład każdej otwartej pozycji: każda transakcja ma określony rozmiar nominalny oraz oszacowaną stratę w ramach wybranej granicy. Obliczasz, ile każda pozycja doda do łącznej potencjalnej straty.
- Wymuś ograniczenie: ustawiasz limit dla sumy (lub dla wybranego składnika) wszystkich równoczesnych pozycji. Jeśli limit zostałby przekroczony, kolejny rozmiar transakcji jest zmniejszany albo transakcja nie jest otwierana zgodnie z planem.
Przykład z jawnymi założeniami
Załóżmy uproszczoną zasadę ryzyka dla konta: łączna potencjalna strata na wszystkich otwartych pozycjach nie powinna przekraczać 2% wartości equity konta. Załóż, że wszystkie twoje transakcje używają tej samej odległości stop wynoszącej 20 pipsów, a wartość pipsa na jednostkę jest porównywalna w zestawie par, którymi handlujesz (to założenie często nie jest w pełni prawdziwe na realnych rynkach, dlatego weryfikacja ma znaczenie).
- Equity konta: 10,000 (założenie)
- Maksymalne łączne ryzyko: 2% = 200
- Szacowana strata każdej pozycji w granicy jest proporcjonalna do jej rozmiaru
Jeśli jedna pozycja ma tak dobrany rozmiar, że jej szacowana strata w granicy wynosi 120, to druga pozycja może mieć tak dobrany rozmiar, aby jej szacowana strata wynosiła maksymalnie 80, tak aby suma była na poziomie 200 lub poniżej. Wielokrotne dobieranie wielkości pozycji to dyscyplina, która zapewnia dobór rozmiarów z tym „ograniczeniem sumy wkładów”, a nie tylko indywidualnie.
Czym różni się od sąsiednich pojęć
Wielokrotne dobieranie wielkości pozycji jest powiązane, ale nie jest tym samym, co dobieranie wielkości pozycji dla pojedynczej transakcji. Dobieranie dla pojedynczej transakcji ustala rozmiar jednej nowej transakcji na podstawie zasady ryzyka z planu, zwykle bez jawnego uwzględniania istniejących pozycji. Gdy otwarte są wielokrotne pozycje, dobieranie dla pojedynczej transakcji może przypadkowo przekroczyć twoją zamierzoną łączną ekspozycję, ponieważ straty mogą się sumować.
Różni się też od dywersyfikacji. Dywersyfikacja może rozłożyć transakcje na różne instrumenty, ale nie kontroluje automatycznie łącznej straty, jeśli pozycje mają ten sam bazowy czynnik ryzyka. Wielokrotne dobieranie wielkości pozycji koncentruje się na mierzonej lub modelowanej łącznej ekspozycji przy zadanych założeniach.
Ograniczenia i tryby awarii
Nawet przy poprawnej mechanice, kilka kategorii ograniczeń może sprawić, że metoda zawiedzie:
- Błędne założenia dotyczące straty w granicy: odległość stop może nie przekładać się na zrealizowaną stratę z powodu poślizgu, częściowych realizacji, opóźnień w wykonaniu lub zmian w notowaniach przechodzących przez granicę.
- Ukryta korelacja i koncentracja: dwie transakcje mogą wyglądać inaczej, ale nadal poruszać się razem (na przykład obie efektywnie wystawiają cię na to samo ryzyko czynnika). Jeśli dobierzesz ich rozmiary niezależnie, łączna ekspozycja może być większa niż oczekiwano.
- Zmienne koszty i spready: koszty handlu na forex mogą zmieniać się w czasie. Jeśli obliczysz ryzyko bez uwzględnienia realistycznych kosztów, rzeczywista strata może przekroczyć zaplanowany limit.
- Zmiany equity w trakcie sekwencji: jeśli twoja zasada doboru wielkości wykorzystuje bieżące equity, to equity będzie się zmieniać, gdy pozycje się poruszają lub gdy otwierasz kolejne transakcje. O ile nie określisz, kiedy equity jest mierzone (w momencie złożenia, przy zamknięciu lub na podstawie symulacji), podstawa doboru może dryfować.
Przykład istotnego ryzyka (dlaczego „suma ryzyka” może wprowadzać w błąd)
Załóżmy, że twój plan zakłada, iż straty będą równe oszacowanej stracie na stop granicy.