Co to jest przepracowany przykład całkowitego otwartego ryzyka? (Z założeniami)

Poznaj, czym jest przepracowany przykład: mechanika, różnice, ograniczenia i praktyczne sprawdzenia.

Bezpośrednia odpowiedź

Całkowite otwarte ryzyko to jedna wartość ryzyka, która agreguje potencjalny wpływ straty wynikający ze wszystkich aktualnie otwartych pozycji na jednym koncie. Przepracowany przykład ułatwia wyjaśnienie, ponieważ wybiera proste założenia (takie jak stała wartość pipa i przyjęta odległość do stopa), a następnie oblicza połączone ryzyko dla wielu transakcji.

Mechanizm lub definicja

Jasny, możliwy do zweryfikowania sposób wyjaśnienia Całkowitego otwartego ryzyka polega na zdefiniowaniu go jako sumy szacunków ryzyka dla każdej pozycji. Kluczowa idea brzmi: „ryzyko tego, co jest już otwarte”, a nie ryzyko oparte na hipotetycznych przyszłych transakcjach.

Definicje robocze użyte w przykładzie

Aby przykład był samowystarczalny, ten artykuł stosuje stabilną mechanikę, która nie wymaga bieżących cen:

  • Otwarte pozycje: transakcje, które już otworzyłeś i które nadal są aktywne.
  • Ryzyko na pozycję (szacowane): strata na koncie, jaką poniesiesz, jeśli cena przesunie się do wybranego przez Ciebie poziomu odniesienia (zwykle poziomu stopa) i nastąpi realizacja na tym poziomie.
  • Całkowite otwarte ryzyko: suma szacowanego ryzyka ze wszystkich otwartych pozycji na koncie.

Dane wejściowe, które musisz wybrać (założenia)

Ponieważ Całkowite otwarte ryzyko nie jest jedną, powszechnie ustandaryzowaną formułą, każdy przepracowany przykład musi podać założenia. Typowe dane wejściowe obejmują:

  • Wielkości pozycji (np. w jednostkach, lotach lub ekspozycji nominalnej).
  • Odległość do stopa (różnica między ceną wejścia a poziomem odniesienia, mierzona w pipach lub punktach cenowych).
  • Wartość pipa / wartość punktu w walucie konta (używana do przeliczenia ruchu na pieniądze).
  • Czy traktujesz każdą transakcję niezależnie, czy zakładasz kompensowanie (na przykład, jeśli dwie pozycje się zabezpieczają, możesz, ale nie musisz, kompensować ryzyko).

W tym przepracowanym przykładzie unikamy złożoności związanej z nettingiem, zakładając, że sumujesz wielkości ryzyka dla pozycji.

Dowód lub przykład (przepracowane liczby)

Załóżmy, że konto ma dwie otwarte pozycje na forexie.

Założenia dla obu pozycji

  1. Waluta konta to USD.
  2. Każda pozycja wykorzystuje odległość do stopa mierzoną w pipach.
  3. Wartość pipa jest stała dla przykładu i jest już wyrażona w USD za pip.
  4. Realizacja następuje dokładnie na poziomie odniesienia, bez poślizgu.
  5. Sumujemy szacunki ryzyka dla pozycji (bez nettingu).

Pozycja A

  • Wielkość pozycji: taka, że wartość pipa = $10 za pip.
  • Odległość do stopa: 20 pipów.
  • Szacowane ryzyko dla Pozycji A:
    • $10/pip × 20 pipów = $200

Pozycja B

  • Wielkość pozycji: taka, że wartość pipa = $8 za pip.
  • Odległość do stopa: 30 pipów.
  • Szacowane ryzyko dla Pozycji B:
    • $8/pip × 30 pipów = $240

Całkowite otwarte ryzyko

  • Całkowite otwarte ryzyko = ryzyko(A) + ryzyko(B)
  • Całkowite otwarte ryzyko = $200 + $240 = $440

Jak powinieneś interpretować wynik

Ta wartość $440 jest szacunkiem wpływu na konto jeśli każda pozycja osiągnie swój poziom odniesienia w ramach konkretnych założeń. Nie jest to prognoza kierunku rynku i zależy od wybranego przez Ciebie poziomu stop/odniesienia oraz założeń dotyczących przeliczeń.

Ograniczenia i ryzyka (istotne tryby awarii)

  1. Niezgodność poziomu odniesienia stopa: Jeśli poziom odniesienia użyty w Twoich obliczeniach nie odpowiada temu, co faktycznie się wydarzy (na przykład dlatego, że stop nie jest prawdziwą granicą ryzyka), Całkowite otwarte ryzyko staje się mniej użyteczne.
  2. Poślizg i luki w realizacji: Na szybko zmieniających się rynkach realizacje mogą nastąpić gorzej niż cena z poziomu odniesienia. Przykład zakładał idealne wypełnienia, więc rzeczywiste straty mogą przekroczyć szacunek.
  3. Efekty kosztów i spreadu: Koszty transakcyjne (spread, prowizja, finansowanie/rollover) mogą zmienić efektywną stratę w porównaniu z czystym modelem opartym na odległości w pipach.
  4. Niejasność zabezpieczania i nettingu: Jeśli masz pozycje kompensujące się, niektóre metody kompensują ekspozycję, a inne sumują ją. Użycie niewłaściwej metody może zawyżyć lub zaniżyć ryzyko.
  5. Błędy jednostek i wartości pipa: Wartość pipa zależy od szczegółów kontraktu instrumentu i waluty konta. Jeśli przeliczenie jest błędne lub zmienia się wraz z warunkami, wynik liczbowy może być niedokładny.
  6. Czułość na czas: Jeśli po obliczeniu zmienisz pozycje (wielkość, stopy, dźwignia), liczba przestaje odpowiadać rzeczywistości.

Weryfikacja lub kolejne pytanie

Aby niezależnie zweryfikować własne wyjaśnienie Całkowitego otwartego ryzyka:

  • Odtwórz obliczenie na podstawie swoich danych wejściowych (wartości pipów, odległości do stopów i Twojej wybranej reguły nettingu).
  • Potwierdź, że agregujesz tylko otwarte pozycje.
  • Sprawdź, czy konwersja pip/point-to-currency odpowiada kontraktowi instrumentu i walucie konta.

Przydatnym kolejnym pytaniem jest: Jaka reguła nettingu jest stosowana — suma wielkości czy skompensowana ekspozycja?

Handel walutami i kontraktami CFD wiąże się ze znacznym ryzykiem. Informacje FoxiForex mają charakter edukacyjny i nie są osobistą poradą finansową. Materiały sponsorowane są wyraźnie oznaczone.