Bezpośrednia odpowiedź
Docelowy stosunek zysku do ryzyka (Risk Reward Target) mierzy się, zamieniając ten pomysł na mały zestaw stałych, możliwych do zapisania danych wejściowych — głównie odległości (lub kwoty) między ceną wejścia a poziomem stop-loss oraz między tą samą ceną wejścia a poziomem take-profit — a następnie porównując te zaplanowane odległości z tym, co faktycznie się wydarzyło, używając znaczników czasu i cen realizacji.
Innymi słowy: mierzy się to poprzez (1) zdefiniowanie pól używanych do obliczeń, (2) uchwycenie dokładnych cen i momentów, w których zaczynają się i kończą obliczenia, oraz (3) udokumentowanie założeń, tak aby inna osoba mogła odtworzyć to samo pomiaru na podstawie Twoich zapisów.
Mechanizm i definicja
Praktyczny pomiar zaczyna się od rozdzielenia wartości zaplanowanych od wartości zrealizowanych.
1) Zaplanowane odległości ryzyka i zaplanowane odległości zysku
Zdefiniuj cenę odniesienia wejścia (na przykład cenę wypełnienia transakcji). Następnie zdefiniuj:
- Poziom stop (cena stop-loss)
- Poziom celu (cena take-profit)
Na tej podstawie oblicz zaplanowaną odległość ryzyka oraz zaplanowaną odległość zysku jedną spójną metodą, np. jako bezwzględną różnicę cen albo ruch uwzględniający kierunek.
Typowa mierzalna postać to iloraz:
- Planned Risk Reward Target ≈ (Reward distance) ÷ (Risk distance)
Ważne: obliczenie ma sens tylko wtedy, gdy stop i cel są zdefiniowane względem tego samego odniesienia ceny wejścia (i dla tego samego kierunku transakcji).
2) Zrealizowane ryzyko i zrealizowany zysk (co faktycznie się wydarzyło)
Aby zmierzyć to, co dostarczył rynek i realizacja, potrzebujesz informacji o wyjściu:
- typ wyjścia (wybicie stopem, osiągnięcie take-profit lub inne wyjście)
- cena realizacji wyjścia
- znacznik(i) czasu dla wejścia i wyjścia
Następnie oblicz zrealizowane odległości w odniesieniu do ceny odniesienia wejścia.
3) Dopasowanie w czasie przy użyciu znaczników czasu
Docelowy stosunek zysku do ryzyka nie dotyczy tylko tego, „jak daleko”, ale też „kiedy”. Zapisuj co najmniej:
- znacznik czasu wejścia (czas realizacji wejścia lub złożenia zlecenia, ale wybierz jeden i trzymaj się go)
- znacznik czasu wyjścia (czas realizacji wyjścia)
Użycie znaczników czasu pozwala porównywać transakcje uczciwie i pomaga zidentyfikować, czy cel był faktycznie mierzony w różnych reżimach rynkowych.
Dowód lub przykład (z jawnymi założeniami)
Załóżmy następujące tylko do ilustracji:
- Cena realizacji wejścia: 1.1000
- Poziom stop-loss: 1.0980
- Poziom take-profit: 1.1040
- Kierunek transakcji: long
Krok A: oblicz zaplanowane odległości.
- Zaplanowana odległość ryzyka = 1.1000 − 1.0980 = 0.0020
- Zaplanowana odległość zysku = 1.1040 − 1.1000 = 0.0040
- Planned Risk Reward Target = 0.0040 ÷ 0.0020 = 2.0
Krok B: porównaj zaplanowane z zrealizowanym. Załóżmy teraz, że zrealizowane wyjście następuje przy 1.0982 z powodu zmienności realizacji.
- Zrealizowana odległość ryzyka = 1.1000 − 1.0982 = 0.0018
- Zrealizowany iloraz wyniku (na podstawie faktycznego osiągnięcia stopa) byłby inny niż zaplanowane 2.0.
Jeśli zapiszesz również znaczniki czasu, możesz udokumentować, czy wyjście nastąpiło szybko podczas szybkiego ruchu ceny, czy później po zmianie warunków. To jest wymaganie dotyczące pomiaru, a nie prognoza.
Ograniczenia i ryzyka
1) Niezgodność realizacji i pomiaru
Kluczowym trybem awarii jest używanie niespójnych cen. Jeśli mierzysz zaplanowane ryzyko na podstawie poziomów zlecenia, ale zrealizowane ryzyko na podstawie faktycznych wypełnień (lub odwrotnie), Twoje porównanie może być matematycznie niespójne.
2) Poślizg, prowizje i spready
Typowy handel wiąże się z kosztami transakcyjnymi. Nawet jeśli poprawnie mierzysz odległości w kategoriach cen, koszty mogą zmieniać wyniki w kategoriach konta.
Ponieważ te elementy różnią się w zależności od miejsca realizacji, instrumentu i momentu w czasie, pomiary powinny wskazywać, czy są:
- oparte na odległości cenowej (pomijając koszty)
- uwzględniające koszty (w tym prowizje/opłaty, a w niektórych przypadkach efekty spreadu/finansowania)
3) Częściowe wypełnienia i zachowanie stopa/celu
Kolejnym ograniczeniem są częściowe wypełnienia. Jeśli tylko część pozycji zostanie zamknięta na stopie/celu, zrealizowane ryzyko i zysk dla całej zamierzonej pozycji mogą nie odpowiadać jednej, pojedynczej relacji.
4) Zmieniające się warunki rynkowe
Historyczne zależności nie gwarantują przyszłych wyników. Dodatkowo, zmienność może się zmieniać w trakcie trwania transakcji, wpływając na to, jak często stop lub cel zostaną osiągnięte w danym oknie czasowym.
Weryfikacja i następne pytanie
Aby niezależnie zweryfikować swój pomiar docelowego stosunku zysku do ryzyka, inna osoba powinna być w stanie odtworzyć go z Twoich zapisanych pól:
- cena odniesienia wejścia (cena wypełnienia vs cena zlecenia, podana wprost)
- poziomy stop i target użyte w planie
- wzór użyty do obliczeń (definicja ilorazu i metoda odległości)
- znaczniki czasu wejścia i wyjścia oraz ceny realizacji wyjścia
- co zrobiono w przypadku częściowych wypełnień oraz czy uwzględniono koszty