Jakie błędy mogą wpłynąć na obliczenie depozytu zabezpieczającego?

Bezpośrednia odpowiedź

Na obliczenie depozytu zabezpieczającego może wpłynąć kilka typowych błędów „wejściowych” i „interpretacyjnych”. Należą do nich: używanie nieaktualnych lub niedopasowanych cen rynkowych, błędne zrozumienie konwencji kwotowań (sposobu wyrażania pary walutowej), wybór błędnych założeń dotyczących wielkości kontraktu oraz zastosowanie nieprawidłowego przeliczenia walutowego między walutą kwotowania instrumentu a walutą konta. Nawet jeśli metoda jest prawidłowa, błędy te mogą prowadzić do wartości depozytu zabezpieczającego, które nie odpowiadają temu, co ostatecznie oblicza dostawca.

Mechanika: czego potrzebuje obliczenie depozytu zabezpieczającego

Obliczenie depozytu zabezpieczającego zazwyczaj przelicza ekspozycję transakcji na wymóg depozytowy wyrażony w walucie konta. Obliczenie to zwykle wymaga co najmniej następujących elementów:

• Ceny instrumentu (lub ceny użytej do wyceny przy składaniu zlecenia lub aktualizacji depozytu).
• Wielkości transakcji wyrażonej w jednostkach powiązanych z konwencją kontraktu (na przykład „loty” z określoną wielkością bazową jednostki).
• Konwencji kwotowania, która wyjaśnia, której strony pary walutowej dotyczy cena.
• Zasad przeliczania walut, które pozwalają przeliczyć wartość ekspozycji na walutę konta.
• Określonej metody depozytowej, takiej jak sposób stosowania dźwigni finansowej oraz to, czy koszty są uwzględniane w kapitale własnym używanym do sprawdzenia depozytu.

Kluczową zasadą jest oddzielenie stabilnej mechaniki (definicji i konwencji jednostek) od zmiennych warunków (dokładnego użytego snapshotu ceny i sposobu aktualizacji bieżącego kapitału własnego). Wynik depozytu zabezpieczającego jest tak wiarygodny, jak wiarygodne są dane wejściowe i konwencje.

Dowody i przykłady: gdzie występują błędy

1) Nieaktualne lub niedopasowane ceny

Błąd występuje, gdy cena użyta w obliczeniach nie jest taka sama jak cena użyta przez dostawcę. Może się to zdarzyć, gdy obliczasz po zmianie rynku, ale nadal używasz starszego snapshotu, lub gdy mieszasz cenę średnią z jednego momentu z ceną związaną z wykonaniem zlecenia z innego momentu. Ponieważ depozyt zabezpieczający jest powiązany z wyceną pozycji, niedopasowanie cen może zmienić obliczony depozyt.

Założenia do określenia: jaką dokładnie cenę użyto (bid, ask lub mid) i w jakim momencie względem zlecenia lub wyceny.

2) Konwencje kwotowań: kierunek i znaczenie „baza/kwotowanie”

Pary walutowe podlegają konwencji: waluta bazowa jest pierwszą walutą na liście, a waluta kwotowania jest drugą. Wyświetlana cena informuje, ile waluty kwotowania odpowiada jednej jednostce waluty bazowej (zgodnie ze zwykłą konwencją).

Częstym błędem jest odwrócenie tego znaczenia lub użycie wzoru przeliczeniowego zakładającego przeciwny kierunek. Może to spowodować, że ekspozycja zostanie pomnożona lub podzielona przez kwotowaną cenę, co znacząco zmieni depozyt zabezpieczający.

Założenia do określenia: orientacja baza/kwotowanie, której użyto, oraz to, czy obliczenie traktuje kwotowanie jako „cenę za jednostkę waluty bazowej” w spójny sposób.

3) Założenia dotyczące wielkości kontraktu

Innym błędem jest użycie nieprawidłowego odwzorowania z „lotów” (lub innego skrótu) na rzeczywiste jednostki bazowe. Wiele obliczeń depozytu zabezpieczającego zależy od wielkości jednostki kontraktu i od tego, jak dostawca definiuje „jeden lot” dla danego instrumentu.

Jeśli przyjmiesz błędną wielkość kontraktu, obliczona ekspozycja będzie skalowana nieprawidłowo, a depozyt zabezpieczający może być zawyżony lub zaniżony.

Założenia do określenia: definicja jednostki instrumentu (wielkość kontraktu na lot lub na jednostkę transakcyjną) oraz związek między podaną wielkością transakcji a tymi jednostkami.

4) Błędy w przeliczaniu walut

Depozyt zabezpieczający jest wyrażony w walucie konta, ale ekspozycja instrumentu jest często w walutach instrumentu. Jeśli przeliczysz przy użyciu błędnego kierunku kursu wymiany lub użyjesz kursu, który nie jest spójny z momentem wyceny, wartość depozytu zabezpieczającego ulegnie zmianie.

Na przykład przeliczenie z waluty kwotowania na walutę konta wymaga dokładnego zwrócenia uwagi na to, czy kurs wymiany jest „waluta konta na jednostkę kwotowania” czy „waluta kwotowania na jednostkę konta” oraz czy jest zgodny z tym samym snapshotem czasowym co wycena transakcji.

Założenia do określenia: jaki kurs wymiany użyto, w jakim kierunku (licznik/mianownik) i jak jest on zgodny ze snapshotem ceny użytym do sprawdzenia depozytu.

Ograniczenia i ryzyka: co możesz zweryfikować niezależnie

Nawet staranne ręczne obliczenie ma ograniczenia:

• Metody dostawców mogą się różnić. Dostawcy mogą definiować dokładną procedurę depozytową, w tym to, czy używają ceny bid czy ask, jak traktują koszty oraz jak aktualizują kapitał własny do celów sprawdzenia depozytu. Jeśli założenia Twojej metody różnią się, Twój wynik nie będzie zgodny z ich wynikiem.